Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

Το Ελληνικό Μυστικό





Νομίζω ότι αξίζει να το παρακολουθήσετε, αν δεν το έχετε δει ήδη.

Προσωπικά προβληματίστηκα, κατά πόσο οι σημερινοί Έλληνες
κατανοούμε και σεβόμαστε, όσα αντιπροσωπεύει η λέξη αυτή και
αν λειτουργούμε στη καθημερινότητα μας, με φιλότιμο.

Κατέληξα ότι όπως όλες οι αξίες είναι θέμα παιδείας και μεταλαμπάδευσης τους από τους προγόνους στους απογόνους τους, το ίδιο συμβαίνει και με το φιλότιμο
...  και δεν ξέρω για ποιο λόγο ακριβώς, οι σκέψεις μου με οδήγησαν σε ένα εξαιρετικό κείμενο : το "ΜΕΤΑΞΩΤΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ"  του Γιάννη Τριάντη που πρωτοδημοσιεύθηκε στα Επίκαιρα.

Είμαι σίγουρη πως σχεδόν οι περισσότεροι το έχετε διαβάσει αλλά δεν μπόρεσα να αντισταθώ στην επιθυμία να το αναδημοσιεύσω.

"Το είχε πει σε μια συνέντευξή του ο αείμνηστος Νίκος Καρούζος: «Μεταξωτοί άνθρωποι». Μιλούσε για κάποιους χωρικούς που είχε συναντήσει στη Λέσβο. Αγράμματοι ήταν, αλλά σοφοί. Και, προπάντων, τρυφεροί με τους άλλους. Απαλοί, χωρίς γωνίες που κόβουν, χωρίς καχυποψία, δίχως έπαρση και επιθετική ειρωνεία που πληγώνει. Μεταξωτοί άνθρωποι;
Μου ‘μεινε αυτός ο χαρακτηρισμός. Χαράχτηκε μέσα μου. Κι από τότε ένα νέο κριτήριο λειτουργεί στις αξιολογήσεις μου για τους ανθρώπους: η συμπεριφορά και η στάση τους σε «ασήμαντα» πεδία της καθημερινότητας. Αυτά που συνήθως τα προσπερνάμε ή δεν τα παρατηρούμε, γιατί δεν μας απασχόλησαν ποτέ οι εκφάνσεις της «μεταξωτής συμπεριφοράς».
Βέβαια οι άνθρωποι δεν συγκροτούν ως χαρακτήρες ένα συμπαγές όλον, αλλά ένα αντιφατικό σύνθεμα, στο οποίο συνυπάρχουν «μεταξωτά» στοιχεία και ακάνθινες απολήξεις. Γι’ αυτό και είναι κάπως παρακινδυνευμένα τα άμεσα και οριστικά συμπεράσματα για το «είναι» των ανθρώπων.
Παρ’ όλα αυτά, προσωπικά, διακινδυνεύω την εξαγωγή συμπερασμάτων παρατηρώντας μικρές «ασήμαντες» κινήσεις στις παρέες, στον εργασιακό χώρο και στο «δάσος» του καθε μέρα, όταν συγχρωτίζομαι με αγνώστους. Και συνήθως δεν πέφτω έξω. Διότι τα γνωρίσματα αυτά αποκαλύπτουν πειστικά τον εσωτερικό κόσμο του άλλου. Τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό…
Φερ’ ειπείν, «σκλαβώνομαι» από εκείνους που δεν ορμάνε να πιάσουν την καλύτερη θέση στο τραπέζι μιας ταβέρνας. Θεωρώ την κίνηση αυτή απότοκο καταγωγικής ευγένειας και γενναιοδωρίας, η οποία αδιαφορεί για το ιδιωφελές και συμφέρον. Αντίθετα, οι άνθρωποι που σπεύδουν φουριόζοι για μια καλή θέση καταχωρίζονται μέσα μου σαν αρπακτικά. Και -το ‘χω παρατηρήσει- έτσι συμπεριφέρονται, σαν αρπακτικά, και σε άλλα ζωτικά και κρίσιμα πεδία… Κάποτε βρέθηκα σ’ ένα τραπέζι, στο οποίο κυριαρχούσαν οι «επώνυμοι». Απέναντί μου καθόταν ένας πολύ γνωστός καλλιτέχνης, μεγάλο όνομα, ο οποίος ούτε φλυαρούσε ούτε ακκιζόταν όπως κάποιοι άλλοι στη συντροφιά. Όταν άρχισαν να καταφθάνουν τα πρώτα κοινά πιάτα, ήταν ο μόνος που δεν επέπεσε για να εξασφαλίσει τη μερίδα του, αλλά ρωτούσε τους διπλανούς του και μοίραζε πρώτα στους άλλους και μετά, ό,τι έμενε, κρατούσε για τον εαυτό του. «Μεταξωτός άνθρωπος», σκέφτηκα…
Η μεταξωτή συμπεριφορά δεν παραπέμπει απαραιτήτως -ή κυρίως- στο σαβουάρ βιβρ και στους «καλούς τρόπους» εν γένει. Τέμνεται σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά δεν αποτελεί αποτύπωμα διδαχθείσης μεθόδου για το φέρεσθαι.
Εδώ, το «μετάξι» είναι αυτοφυές ή προϊόν δουλεμένου χαρακτήρα. Είναι ο τρόπος που ο άλλος βλέπει τους συνανθρώπους του. Είναι η θέαση του κόσμου χωρίς τα εγωιστικά γυαλιά του προσωπικού ωφελιμισμού. Είναι, ευρύτερα, η υποταγή του ατομικού συμφέροντος στη συλλογικότητα, χωρίς βέβαια η «μεταξωτή συμπεριφορά» να φτάνει σε σημείο υπονόμευσης προσωπικών δικαιωμάτων και δικαίων. Κανένας δεν έχει δικαίωμα να αδικεί τον εαυτό του… Όμως, προσέξτε μια λεπτή απόχρωση: ποτέ ένας «μεταξωτός άνθρωπος» δεν νιώθει κορόιδο, όταν άλλοι τον προσπερνούν -στη σειρά μιας καντίνας ή στην ιεραρχία- χρησιμοποιώντας αθέμιτα μέσα και μεθόδους.
Το «άφες αυτοίς» είναι ριζωμένο μέσα του. Αποτελεί μέρος του αξιακού του κώδικα. Ξέρει τι γίνεται στην «αγορά». Αλλά συνειδητά δεν συμμετέχει στο εξοντωτικό αυτό παιχνίδι. Απέχει χωρίς να κλαυθμηρίζει.
Γιατί, εκτός από μετάξι, τέτοιοι άνθρωποι διαθέτουν και ένα σκληρό κοίτασμα, που τους επιτρέπει να είναι ταυτόχρονα στωικοί και γρανιτένιοι.
Ένας από αυτούς έγινε φίλος μου – και το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή ότι θα συμβεί αυτό. Πρώτη μέρα στη μονάδα γύρισε από τη σκοπιά και μπήκε στη σειρά για φαγητό. Ήταν τρίτος από το τέλος. Τότε ακούστηκε ο μάγειρας να λέει ότι έμειναν μονάχα δύο μερίδες. Ο Κωστής πλησίαζε, ήταν ένας από τους δύο τυχερούς. Αλλά μόλις άκουσε τον μάγειρα, έφυγε αθόρυβα παραχωρώντας τη θέση του στον επόμενο. Έτσι. Αθόρυβα, αυτοθυσιαστικά, γενναιόδωρα, χωρίς να το κάνει θέμα…
Οι «μεταξωτοί άνθρωποι», λοιπόν. Που μιλούν ελάχιστα για τον εαυτό τους. Που χαίρονται με τις επιτυχίες των άλλων. Που δεν σπεύδουν χαιρέκακα να «κάνουν πλάκα», δήθεν χαριεντιζόμενοι, με εξωτερικά γνωρίσματα που πονάνε τους άλλους… Εκείνοι, που δεν σπερμολογούν διακινώντας φήμες. Εκείνοι που υπερασπίζονται σθεναρά κάποιον απόντα όταν λοιδορείται σε μια παρέα, χωρίς να είναι φίλος τους, αλλά επειδή νιώθουν ότι αδικείται…
Οι μεταξωτοί άνθρωποι. Όσοι προσέχουν τι λες, και δεν είναι ωσεί παρόντες στην κουβέντα, με το μυαλό τους στο τι θα πουν οι ίδιοι για να εντυπωσιάσουν. Άνθρωποι με ανοιχτούς πόρους και πλατιά καρδιά… Υπεράνθρωποι; Όχι. Απλώς, μεταξωτοί… Φαίνονται από μακριά. Αρκεί να προσέξεις «μικρές», «ασήμαντες» κινήσεις στο φέρεσθαι των ανθρώπων…"
Πηγή : www.e-fungus.gr

 Με την εκ νέου ανάγνωση του κειμένου, κατέληξα για ποιο λόγο αυτό μου ήρθε στο μυαλό, βλέποντας το βίντεο.....γιατί για μένα τελικά, οι μεταξωτοί άνθρωποι είναι αυτοί, που έχουν ως κύριο στοιχείο του χαρακτήρα τους, το φιλότιμο.
.....για παράδειγμα το γελαστό κορίτσι που παραχώρησε τη σειρά του στο ταμείο του σούπερ μάρκετ στην ηλικιωμένη κυρία , που βρισκόταν στην ουρά μετά από εκείνη... και ας είχε η γιαγιά πολλά περισσότερα πράγματα από την κοπέλα, που κράταγε μόλις ένα κρουασάν  και στη συνέχεια τη βοήθησε και να γεμίσει τις σακούλες της, χωρίς η κυρία να της το ζητήσει...η ευχή που της έδωσε η γιαγιά όμως, πλάτυνε κι  άλλο το χαμόγελο της κοπελιάς, όπως και τα χαμόγελα κάποιων από τους υπολοίπους που παρακολουθήσαμε το περιστατικό.  
...ή για παράδειγμα χθες, στη Ρόδο, που οι κάτοικοι, "άνθρωποι με φιλότιμο" χαρακτηρίστηκαν, που έπεσαν στη θάλασσα με τα ρούχα τους, για να σώσουν τους λαθρομετανάστες - ναυαγούς,... που μάζεψαν εν ριπή οφθαλμού τα πρώτα  είδη ανάγκης για τους ανθρώπους αυτούς,οι οποίοι έχουν στη κυριολεξία μαρτυρήσει..... αλλά αυτό  είναι από μόνο του ένα άλλο πολύ μεγάλο κοινωνικό θέμα.



Τρίτη, 14 Απριλίου 2015

Χριστός Ανέστη!!!!!!

Σε όλους τους bloggers φίλους, αλλά και σε όλο το κόσμο, τις καλύτερες ευχές για μια καλύτερη ζωή, γεμάτη από το φως της Ανάστασης του Κυρίου.


Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015

Πασχαλινά αυγά με decoupage.

Καλό υπόλοιπο στη μέρα σας.
Χθες μόλις βρήκα λίγο χρόνο για να φτιάξω μερικά αυγά διακοσμημένα ιδιαίτερα.
Πήρα τα ακρυλικά μου, επέλεξα χρώματα της Άνοιξης (που δε λέει να έρθει - μας παίζει κρυφτούλι) έκανα χαρτοκοπτική εκτυπώσεων δικών μου(με ανοιξιάτικο θέμα), τη κόλλα μου, τα πινέλα μου, σπρέι σε ασημί χρώμα και ιδού τα αποτελέσματα.
Εμένα μου αρέσουν πολύ και μου άνοιξαν την όρεξη για να φτιάξω κι άλλα διαφορετικά αυγά.
Μεγάλη Τετάρτη σήμερα και μέχρι και αύριο, πρώτα ο Θεός, προλαβαίνω  να κάνω αρκετά ακόμα, σε άλλα χρώματα και σχέδια, πάντα όμως ανοιξιάτικα, σε πείσμα του καιρού που δε λέει να φτιάξει.



Μελισσούλες, τριαντάφυλλα,αρκουδάκια, κουνελάκια και μπόλικες πεταλούδες.
Λατρεύω τον συνδυασμό του παλ πράσινου(πως ακριβώς το πέτυχα?) με το ασημί
..και ναι!οι πεταλούδες μου μοιάζουν έτοιμες να πετάξουν!
Ελπίζω να σας αρέσουν!Πολλά φιλιά σε όλους σας!

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2015

ΑΠΡΙΛΙΟΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Καλώς όρισες Απρίλη!!!!!
Καλό μήνα, ευλογημένο Πάσχα και μια όμορφη άνοιξη να έχουμε!


Δυο αγαπημένα μου τραγούδια, με θέμα έναν από τους ομορφότερους μήνες του χρόνου, αφιερωμένο σε όλους σας.

ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΟΡΦΕΑΣ ΠΕΡΙΔΗΣ


Στίχοι και Μουσική: Ορφέας Περίδης

Ψαράδες την πρωταπριλιά μεγάλο ψέμα είπαν

σκαρφάλωσαν στις φασολιές και στα ουράνια βγήκαν
ήπιαν το γάλα των θεών, όλο το γαλαξία
αιώρες στο άλσος το ιερό με τα κορίτσια είδαν
τους πόθους και τα πάθη, το ερωτευμένο ελάφι



Το σάββατο τους ξύπνησαν οι γκάιντες και τα ντέφια
ο Λάζαρος ο αγέλαστος βάγια σκορπάει στα δίχτυα
το μοιρολόι της Παναγιάς, των γυναικών λουλούδια
αυτά αναστήσαν τον Χριστό, χαρές δες και λουλούδια
κι ο Άδης επικράνθη, τ' άδυτα μύχια βάθη



Φωτιές τα χριστολούλουδα, η πλάση που ανασαίνει
χείλη με χείλη το γλυκό φιλι που ανασταίνει
ο 'Αι Γιώργης στην πηγή πολέμησε τον δράκο
και τα νερά λευτέρωσε και πότισε τον κάμπο
ολόκληρη οικουμένη φιλί που ανασταίνει



Ψυχές ξυπνήσαν σώματα κι ήπιαν όλο το πάθος
πόσο κρατάει ο έρωτας όσο ανοιχτό ένα άνθος!
Άχρονο φως αόρατο, κατέβα να μας ντύσεις
κι όλου του κόσμου τις καρδιές να τις παρηγορήσεις
κόκκινες να τις βάψεις κι αόρατο να λάμψεις


...........................

ΕΝΑΣ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΣ ΑΠΡΙΛΗΣ
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ


Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης

Μουσική: Παντελής Θαλασσινός



Ένας ευαίσθητος Απρίλης
Ένας αθέατος καιρός
Γελάει το φρουρό της πύλης
Και βγαίνει ήλιος λαμπερός



Πετά τα ρούχα του στρατιώτη
Φορά πουκάμισο λευκό
Και στην αγάπη του την πρώτη
Στέλνει ένα όνειρο γλυκό



Φέρνει μια ζάλη στους ανέμους
Ανατριχίλα στο νερό
Με την καρδιά στήνει πολέμους
Και με τον έρωτα χορό



Από τους κήπους κόβει βάγια
Κι απ' την αυλή του πασχαλιές
Για να στολίσει τα ναυάγια
Που μείνουν δίχως αγκαλιές

Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2015

ΕΝΙΑΙΑ ΚΙΝΗΣΗ BLOGGERS ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΚΒΙΑΣΜΟ!




Για την πείνα των παιδιών μας ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Για τους άστεγους των δρόμων ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Για τις αυτοκτονίες των συνανθρώπων μας ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Για τους πολίτες που πεθαίνουν από τη φτώχεια ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Για τις παραγωγικές ή μη ηλικίες που είναι στα αζήτητα ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Για τα παιδιά μας που φεύγουν στο εξωτερικό μετανάστες ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Για την τρίτη ηλικία που δεν έχει φάρμακα και περίθαλψη ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Για τα δυσβάσταχτα χρέη που μας φόρτωσαν χωρίς να φταίμε ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΤΕ ΤΟ!

ΕΝΙΑΙΑ ΚΙΝΗΣΗ BLOGGERS ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΚΒΙΑΣΜΟ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ!

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Διαβάζοντας...

Καλημέρα!
Μετά από αρκετό καιρό, σας βρίσκω ξανά.
Τις μέρες που μεσολάβησαν από τη  τελευταία ανάρτηση μου, ασχολήθηκα με πολλά και διαφορετικά πράγματα. 
Διάβασα βιβλία, ζωγράφισα, έφτιαξα αντικείμενα με decoupage, είδα ταινίες, έπλεξα με το βελονάκι και επιτέλους έμαθα να πλέκω με βελόνες(μη γελάτε!!! ναι τώρα έμαθα πίσω - πίσω και μάλιστα, μόνο τα βασικά).
Όχι δε σας ξέχασα, απλά δεν μπορούσα να κάνω ανάρτηση γιατί είχα πρόβλημα, αφού χάλασαν και tablet και υπολογιστής (μαζί @), και από το κινητό δεν μου είναι εύκολο να ασχοληθώ με το blog. 
Πάντως αύριο - μεθαύριο το πολύ, θα έχω έστω το tablet μου και θα μπορώ να επικοινωνώ μαζί σας, αλλά και  θα σας δείξω ότι έφτιαξα τις μέρες που δεν εμφανίστηκα στη γειτονιά μας.
Σήμερα θα σας προτείνω δυο βιβλία που με κέρδισαν, που κέντρισαν τόσο το  ενδιαφέρον μου ώστε δε σταμάτησα απλά στην ανάγνωση τους, αλλά αμέσως μετά με έκαναν να αναζητήσω περισσότερες πληροφορίες για  τα πρόσωπα και τα θέματα που πραγματευόταν το καθένα και σίγουρα στο μέλλον θα τα ξαναδιαβάσω.Είναι και τα δυο, όλως τυχαίως, βιβλία που κινούνται στο δρόμο της πνευματικότητας.
Δε ξέρω αν κάποια σας έχει διαβάσει κάποιο από αυτά τα βιβλία, αν ναι θα ήθελα να διαβάσω τις απόψεις σας.
Το πρώτο είναι: 

"Οι 40 κανόνες της αγάπης"
Μυθιστόρημα


μετάφραση: Άννα Παπασταύρου

462 σελ.
Στο οπισθόφυλλο υπάρχει η περίληψη, η οποία όμως, πάντα κατά τη γνώμη μου, δε σε προετοιμάζει κατάλληλα για το μεγαλείο που θα βρεις στις σελίδες του.

"...Υπάρχει τρόπος να συλλάβεις τι σημαίνει αγάπη, χωρίς ν' αγαπήσεις εσύ ο ίδιος πρώτα; 

Η αγάπη δεν μπορεί να εξηγηθεί. Μπορεί μόνο να βιωθεί. 
Η αγάπη δεν μπορεί να εξηγηθεί, κι όμως εξηγεί τα πάντα. 


Το λυρικό, ευφάνταστο μυθιστόρημα της Ελίφ Σαφάκ, συγγραφέως του μπεστ σέλερ "Το μπάσταρδο της Κωνσταντινούπολης" (The Bastard of Istanbul) και πιο πολυδιαβασμένης γυναίκας συγγραφέως στην Τουρκία, ξετυλίγεται σε δύο παράλληλες αφηγήσεις. Στον δέκατο τρίτο αιώνα, ο σούφι ποιητής Ρουμί συναντάει τον πνευματικό του μέντορα, τον διαβόητο περιπλανώμενο δερβίση, γνωστό ως Σαμς αλ- Ντιν Ταμπρίζ, και μεταμορφώνεται από έναν πετυχημένο αλλά δυστυχισμένο θρησκευτικό ηγέτη σ' έναν αφοσιωμένο μυστικιστή και υπέρμαχο της αγάπης.

Στη σύγχρονη Μασαχουσέτη, μια δυστυχισμένη νοικοκυρά, η Έλλα Ρουμπινστάιν, εμπνευσμένη από το μήνυμα αγάπης του Ρουμί, βρίσκει το θάρρος να ξεκινήσει τη δική της μεταμόρφωση. 
Αναμειγνύοντας την Ανατολή με τη Δύση, το παρελθόν με το παρόν, η Σαφάκ μας χαρίζει ένα συναρπαστικό, δραματικό και πληθωρικό αφήγημα για το πώς η αγάπη λειτουργεί και επηρεάζει τον κόσμο."
....και ακολουθούν οι παρακάτω κριτικές:
"Ένα συγκλονιστικό και σοφό βιβλίο... [που] αφηγείται τη συναρπαστική ιστορία της ζωής του Ρουμί".
[The Associated Press]

"Το γοητευτικό, δαιμόνιο και συγκινητικό μυθιστόρημα της Σαφάκ αναβιώνει με τρόπο θαυμαστό τη θεϊκή αποκάλυψη του Σαμς και του Ρουμί".
[Booklist]




Το δεύτερο είναι :

"Η υπέρβαση"



Εσωτερικό ταξίδι προς το φως


246 σελ.


..και ακολουθεί μια μικρή περίληψη στο οπισθόφυλλο...

Το βιβλίο αυτό παρουσιάζει το εσωτερικό ταξίδι μιας νέας γυναίκας, της Ίρινας, που ξεκίνησε τη ζωή της σε ένα μικρό νησί του Αιγαίου, σε κλειστό περιβάλλον και μέσα σε ταραγμένη ατμόσφαιρα. Μια σειρά από συμπτώσεις την οδηγούν στο Παρίσι, όπου ξεκινάει την προσωπική της αναζήτηση για έκφραση και εκπλήρωση μέσα από τις συλλογικές εμπειρίες της νεολαίας που σημαδεύτηκε από τον Μάη του '68.

Μετά από πολυάριθμες συναισθηματικές και επαγγελματικές απογοητεύσεις, όλα φαίνονται να καταρρέουν. Αλλά στο βάθος του τούνελ, εμφανίζεται επιτέλους ένα φως, το σημάδι μιας πνευματικής ανάτασης... Μικρά και μεγάλα θαύματα επέρχονται τότε και την οδηγούν να απεμπλακεί από τις αρνητικές δυνάμεις, μέσα από μια συγκινητική διαδρομή μύησης, που είναι συγχρόνως και μια υπέρβαση των εσωτερικών και εξωτερικών συνόρων.



Το ξέρω επαναλαμβάνομαι, αλλά ειλικρινά αν δεν τα έχετε διαβάσει, βάλτε τα στο πρόγραμμα σας για το μέλλον.Τα ταξίδια που σε πάνε είναι από αυτά που δε ξεχνάς εύκολα.

Τα φιλιά μου σε όλη τη γειτονιά και καλή συνέχεια στη μέρα σας.