Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2015

Αλήθειες που μπορούν να μας αλλάξουν τη ζωή.

Τυχαία διάβασα αυτό το άρθρο. 

Όπως ήδη ξέρετε, πολύ αγαπώ τις λίστες και ειδικά αυτές που μπορούν να μας δώσουν ιδέες, να μας εμπνεύσουν για μια καλύτερη ποιότητα ζωής.

Στη συγκεκριμένη λίστα βρήκα αλήθειες που ήδη τις γνώριζα, αλλά και άλλες που με έβαλαν σε σκέψεις. 

Κάπως έτσι λοιπόν τη μοιράζομαι μαζί σας και θα ήθελα τη γνώμη σας σχετικά.


14 αλήθειες της ψυχολογίας που θα σας αλλάξουν τη ζωή

Αυτά τα επιστημονικά συμπεράσματα θα σας δώσουν τη λύση σε πολλά προβλήματα.

1.      Το αγαπημένο σου τραγούδι είναι συνδεδεμένο με κάποιο έντονο συναισθηματικό γεγονός.

2.      Η μουσική επηρεάζει τον τρόπο σκέψης σου.

3.      Όσο περισσότερο δίνεις, τόσο πιο χαρούμενος είσαι.

4.      Όταν ξοδεύεις χρήματα για ωραίες εμπειρίες, είσαι πιο χαρούμενος από ότι όταν τα ξοδεύεις σε υλικά πράγματα.

5.      Είμαστε περισσότερο επιρρεπείς σε ψυχικά προβλήματα από ότι ήταν οι άνθρωποι το 1950.

6.      Συγκρεκιμένες θρησκευτικές πεποιθήσεις μπορούν να βοηθήσουν στην μείωση του άγχους.

7.      Δυστυχώς, το χρήμα «αγοράζει» την ευτυχία, αλλά μόνο με ετήσιο εισόδημα 45.000-50.000 ευρώ τον χρόνο.

8.      Η συνάντηση με χαρούμενους (ή θετικούς) ανθρώπους σε κάνουν πιο χαρούμενο.

9.      Οι νέοι από 18 εώς 33 χρονών είναι οι πιο αγχωμένοι άνθρωποι στην γη.

10.      Πείθοντας τον εαυτό σου ότι κοιμήθηκες καλά, μπορεί να τον «ξεγελάσεις» πραγματικά και να θεωρεί ότι έτσι έγινε.

11.      Οι έξυπνοι άνθρωποι υποτιμούν τον εαυτό τους, ενώ οι αμαθείς θεωρούν ότι είναι ευφυείς.

12.      Όταν θυμάσαι ένα παρελθοντικό γεγονός, ουσιαστικά θυμάσαι την τελευταία φορά που το έφερες στο μυαλό σου.

13.      Οι αποφάσεις σου είναι πιο λογικές όταν τις σκέφτεσαι σε άλλη γλώσσα.

14.      Αν ανακοινώνσεις τους στόχους σου, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην τους πετύχεις ποτέ.


 Όλα τα παραπάνω συμπεράσματα έχουν βασιστεί σε πολυετείς έρευνες.

Σοφία Εφραιμίδου, Ψυχολόγος Υγείας/Ομοιοπαθητικός

ΠΗΓΗ: http://www.marieclaire.gr/women/psycho

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2015

Η στιγμή σου σε ένα ποίημα!

Η φίλη Μαρία Νι από το blog http://mia-matia-ston-ilio.blogspot.gr/  είχε ακόμα μια όμορφη ιδέα και όπως λέει η ίδια, προλογίζοντας:


Ας τολμήσουμε όλοι μας να νιώσουμε ελεύθεροι μέσα απ΄τους στίχους.
Να μοιραστούμε ποιήματα αγαπημένα, να μάθουμε ποιητές, να επιβεβαιώσουμε πως ζούμε στην χώρα αυτών.
Πως;
Δίνω κάθε φορά εγώ την αρχή με μια ανάρτηση.
Ετοιμάζετε την δική σας ανάρτηση διαλέγοντας ένα ποίημα, δικό μας ή κάποιου αλλού.
Το συνδυάζουμε με μια φωτογραφία, δικιά μας ή κάποιου άλλου.
Το συνοδεύουμε με κάποιο τραγούδι που θεωρούμε ότι ταιριάζει.
Ή ότι άλλο θέλουμε σε σχέση με την ποίηση...
..τα υπόλοιπα μπορείτε να τα δείτε στο αξιόλογο ιστολόγιο της.

Εχω πολύ καιρό να συμμετέχω  σε αυτό το δρώμενο, αλλά αυτή τη στιγμή ένιωσα την ανάγκη να μιλήσω μέσα από αυτή την ανάρτηση στη φίλη- κουμπάρα- αδερφή μου, με το παρακάτω απόσπασμα από το ποίημα ύμνο του Χ.Λ.Μπόρχες και τις εικόνες που το συνοδεύουν.
Σε τραγούδι δεν κατέληξα, είναι τόσα πολλά που ταιριάζουν, που δεν ήξερα ποιο να διαλέξω.




Χόρχε Λουίς Μπόρχες, «Ποίημα στους φίλους»

"Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις
για όλα τα προβλήματα της ζωής σου,
ούτε έχω απαντήσεις
για τις αμφιβολίες και τους φόβους σου ˙
όμως μπορώ να σ’ ακούσω
και να τα μοιραστώ μαζί σου.

Δεν μπορώ ν’ αλλάξω
το παρελθόν ή το μέλλον σου.
Όμως όταν με χρειάζεσαι
θα είμαι εκεί μαζί σου.

Δεν μπορώ να αποτρέψω τα παραπατήματα σου.
Μόνο μπορώ να σου προσφέρω το χέρι μου
να κρατηθείς και να μη πέσεις.

Οι χαρές σου, οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες σου
δεν είναι δικές μου.
Όμως ειλικρινά απολαμβάνω να σε βλέπω ευτυχισμένο.

Δεν μπορώ να περιορίσω μέσα σε όρια
αυτά που πρέπει να πραγματοποιήσεις,
όμως θα σου προσφέρω τον ελεύθερο χώρο
που χρειάζεσαι για να μεγαλουργήσεις.

Δεν μπορώ να αποτρέψω τις οδύνες σου
όταν κάποιες θλίψεις
σου σκίζουν την καρδιά,
όμως μπορώ να κλάψω μαζί σου
και να μαζέψω τα κομμάτια της
για να την φτιάξουμε ξανά πιο δυνατή.

Δεν μπορώ να σου πω ποιος είσαι
ούτε ποιος πρέπει να γίνεις.
Μόνο μπορώ
να σ' αγαπώ όπως είσαι
και να είμαι φίλος σου."
Αφιερωμένο στη Γιώτα,από την πρώτη λέξη ως τη τελευταία.

Τρίτη, 2 Ιουνίου 2015

Καλό Μήνα με τραγούδια.

Καλό μήνα να έχουμε και καλό καλοκαίρι.
Δυο αγαπημένα τραγούδια με θέμα το μήνα που μόλις ξεκίνησε.
Αφιερωμένο σε όλους εσάς που δεν παραλείπετε να περνάτε από εδώ, όσο κι αν αργώ να κάνω ανάρτηση.
Ιούνιος- Ορφέας Περίδης


Τον έκτο μήνα τον καλό - Παντελής Θαλασσινός.

Πέμπτη, 28 Μαΐου 2015

CHARLES BUKOWSKI - ΜΙΑ ΤΡΟΜΕΡΗ ΑΝΑΓΚΗ

 
ΜΙΑ ΤΡΟΜΕΡΗ ΑΝΑΓΚΗ 

Μερικοί άνθρωποι έχουν ανάγκη να   είναι δυστυχισμένοι. 
Σώνει και καλά θα την βρουν τη   δυστυχία   σε οποιαδήποτε κατάσταση.   
Θα εκμεταλλευτούν κάθε ευκαιρία   να επισημάνουν  
ακόμη και το παραμικρό λάθος,   την απειροελάχιστη έλλειψη 
κι ύστερα θα γεμίσουν από μίσος   κι εκδικητικότητα.    

Δεν καταλαβαίνουν ότι   είναι τόσος λίγος   ο χρόνος  
για τον καθένα μας   σ’ αυτήν την παράξενη   ζωή 
για να προλάβουμε να   ολοκληρωθούμε;  
… κι το ότι να σπαταλάμε   τη ζωή μας   έτσι   
είναι σχεδόν ασυγχώρητο;   
….κι ότι   δεν υπάρχει   ποτέ   τρόπος   ν’ ανακτήσουμε   
όσα θα   χαθούν μ’ αυτόν  τον τρόπο   για πάντα; 


CHARLES BUKOWSKI 



Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

Το Ελληνικό Μυστικό





Νομίζω ότι αξίζει να το παρακολουθήσετε, αν δεν το έχετε δει ήδη.

Προσωπικά προβληματίστηκα, κατά πόσο οι σημερινοί Έλληνες
κατανοούμε και σεβόμαστε, όσα αντιπροσωπεύει η λέξη αυτή και
αν λειτουργούμε στη καθημερινότητα μας, με φιλότιμο.

Κατέληξα ότι όπως όλες οι αξίες είναι θέμα παιδείας και μεταλαμπάδευσης τους από τους προγόνους στους απογόνους τους, το ίδιο συμβαίνει και με το φιλότιμο
...  και δεν ξέρω για ποιο λόγο ακριβώς, οι σκέψεις μου με οδήγησαν σε ένα εξαιρετικό κείμενο : το "ΜΕΤΑΞΩΤΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ"  του Γιάννη Τριάντη που πρωτοδημοσιεύθηκε στα Επίκαιρα.

Είμαι σίγουρη πως σχεδόν οι περισσότεροι το έχετε διαβάσει αλλά δεν μπόρεσα να αντισταθώ στην επιθυμία να το αναδημοσιεύσω.

"Το είχε πει σε μια συνέντευξή του ο αείμνηστος Νίκος Καρούζος: «Μεταξωτοί άνθρωποι». Μιλούσε για κάποιους χωρικούς που είχε συναντήσει στη Λέσβο. Αγράμματοι ήταν, αλλά σοφοί. Και, προπάντων, τρυφεροί με τους άλλους. Απαλοί, χωρίς γωνίες που κόβουν, χωρίς καχυποψία, δίχως έπαρση και επιθετική ειρωνεία που πληγώνει. Μεταξωτοί άνθρωποι;
Μου ‘μεινε αυτός ο χαρακτηρισμός. Χαράχτηκε μέσα μου. Κι από τότε ένα νέο κριτήριο λειτουργεί στις αξιολογήσεις μου για τους ανθρώπους: η συμπεριφορά και η στάση τους σε «ασήμαντα» πεδία της καθημερινότητας. Αυτά που συνήθως τα προσπερνάμε ή δεν τα παρατηρούμε, γιατί δεν μας απασχόλησαν ποτέ οι εκφάνσεις της «μεταξωτής συμπεριφοράς».
Βέβαια οι άνθρωποι δεν συγκροτούν ως χαρακτήρες ένα συμπαγές όλον, αλλά ένα αντιφατικό σύνθεμα, στο οποίο συνυπάρχουν «μεταξωτά» στοιχεία και ακάνθινες απολήξεις. Γι’ αυτό και είναι κάπως παρακινδυνευμένα τα άμεσα και οριστικά συμπεράσματα για το «είναι» των ανθρώπων.
Παρ’ όλα αυτά, προσωπικά, διακινδυνεύω την εξαγωγή συμπερασμάτων παρατηρώντας μικρές «ασήμαντες» κινήσεις στις παρέες, στον εργασιακό χώρο και στο «δάσος» του καθε μέρα, όταν συγχρωτίζομαι με αγνώστους. Και συνήθως δεν πέφτω έξω. Διότι τα γνωρίσματα αυτά αποκαλύπτουν πειστικά τον εσωτερικό κόσμο του άλλου. Τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό…
Φερ’ ειπείν, «σκλαβώνομαι» από εκείνους που δεν ορμάνε να πιάσουν την καλύτερη θέση στο τραπέζι μιας ταβέρνας. Θεωρώ την κίνηση αυτή απότοκο καταγωγικής ευγένειας και γενναιοδωρίας, η οποία αδιαφορεί για το ιδιωφελές και συμφέρον. Αντίθετα, οι άνθρωποι που σπεύδουν φουριόζοι για μια καλή θέση καταχωρίζονται μέσα μου σαν αρπακτικά. Και -το ‘χω παρατηρήσει- έτσι συμπεριφέρονται, σαν αρπακτικά, και σε άλλα ζωτικά και κρίσιμα πεδία… Κάποτε βρέθηκα σ’ ένα τραπέζι, στο οποίο κυριαρχούσαν οι «επώνυμοι». Απέναντί μου καθόταν ένας πολύ γνωστός καλλιτέχνης, μεγάλο όνομα, ο οποίος ούτε φλυαρούσε ούτε ακκιζόταν όπως κάποιοι άλλοι στη συντροφιά. Όταν άρχισαν να καταφθάνουν τα πρώτα κοινά πιάτα, ήταν ο μόνος που δεν επέπεσε για να εξασφαλίσει τη μερίδα του, αλλά ρωτούσε τους διπλανούς του και μοίραζε πρώτα στους άλλους και μετά, ό,τι έμενε, κρατούσε για τον εαυτό του. «Μεταξωτός άνθρωπος», σκέφτηκα…
Η μεταξωτή συμπεριφορά δεν παραπέμπει απαραιτήτως -ή κυρίως- στο σαβουάρ βιβρ και στους «καλούς τρόπους» εν γένει. Τέμνεται σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά δεν αποτελεί αποτύπωμα διδαχθείσης μεθόδου για το φέρεσθαι.
Εδώ, το «μετάξι» είναι αυτοφυές ή προϊόν δουλεμένου χαρακτήρα. Είναι ο τρόπος που ο άλλος βλέπει τους συνανθρώπους του. Είναι η θέαση του κόσμου χωρίς τα εγωιστικά γυαλιά του προσωπικού ωφελιμισμού. Είναι, ευρύτερα, η υποταγή του ατομικού συμφέροντος στη συλλογικότητα, χωρίς βέβαια η «μεταξωτή συμπεριφορά» να φτάνει σε σημείο υπονόμευσης προσωπικών δικαιωμάτων και δικαίων. Κανένας δεν έχει δικαίωμα να αδικεί τον εαυτό του… Όμως, προσέξτε μια λεπτή απόχρωση: ποτέ ένας «μεταξωτός άνθρωπος» δεν νιώθει κορόιδο, όταν άλλοι τον προσπερνούν -στη σειρά μιας καντίνας ή στην ιεραρχία- χρησιμοποιώντας αθέμιτα μέσα και μεθόδους.
Το «άφες αυτοίς» είναι ριζωμένο μέσα του. Αποτελεί μέρος του αξιακού του κώδικα. Ξέρει τι γίνεται στην «αγορά». Αλλά συνειδητά δεν συμμετέχει στο εξοντωτικό αυτό παιχνίδι. Απέχει χωρίς να κλαυθμηρίζει.
Γιατί, εκτός από μετάξι, τέτοιοι άνθρωποι διαθέτουν και ένα σκληρό κοίτασμα, που τους επιτρέπει να είναι ταυτόχρονα στωικοί και γρανιτένιοι.
Ένας από αυτούς έγινε φίλος μου – και το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή ότι θα συμβεί αυτό. Πρώτη μέρα στη μονάδα γύρισε από τη σκοπιά και μπήκε στη σειρά για φαγητό. Ήταν τρίτος από το τέλος. Τότε ακούστηκε ο μάγειρας να λέει ότι έμειναν μονάχα δύο μερίδες. Ο Κωστής πλησίαζε, ήταν ένας από τους δύο τυχερούς. Αλλά μόλις άκουσε τον μάγειρα, έφυγε αθόρυβα παραχωρώντας τη θέση του στον επόμενο. Έτσι. Αθόρυβα, αυτοθυσιαστικά, γενναιόδωρα, χωρίς να το κάνει θέμα…
Οι «μεταξωτοί άνθρωποι», λοιπόν. Που μιλούν ελάχιστα για τον εαυτό τους. Που χαίρονται με τις επιτυχίες των άλλων. Που δεν σπεύδουν χαιρέκακα να «κάνουν πλάκα», δήθεν χαριεντιζόμενοι, με εξωτερικά γνωρίσματα που πονάνε τους άλλους… Εκείνοι, που δεν σπερμολογούν διακινώντας φήμες. Εκείνοι που υπερασπίζονται σθεναρά κάποιον απόντα όταν λοιδορείται σε μια παρέα, χωρίς να είναι φίλος τους, αλλά επειδή νιώθουν ότι αδικείται…
Οι μεταξωτοί άνθρωποι. Όσοι προσέχουν τι λες, και δεν είναι ωσεί παρόντες στην κουβέντα, με το μυαλό τους στο τι θα πουν οι ίδιοι για να εντυπωσιάσουν. Άνθρωποι με ανοιχτούς πόρους και πλατιά καρδιά… Υπεράνθρωποι; Όχι. Απλώς, μεταξωτοί… Φαίνονται από μακριά. Αρκεί να προσέξεις «μικρές», «ασήμαντες» κινήσεις στο φέρεσθαι των ανθρώπων…"
Πηγή : www.e-fungus.gr

 Με την εκ νέου ανάγνωση του κειμένου, κατέληξα για ποιο λόγο αυτό μου ήρθε στο μυαλό, βλέποντας το βίντεο.....γιατί για μένα τελικά, οι μεταξωτοί άνθρωποι είναι αυτοί, που έχουν ως κύριο στοιχείο του χαρακτήρα τους, το φιλότιμο.
.....για παράδειγμα το γελαστό κορίτσι που παραχώρησε τη σειρά του στο ταμείο του σούπερ μάρκετ στην ηλικιωμένη κυρία , που βρισκόταν στην ουρά μετά από εκείνη... και ας είχε η γιαγιά πολλά περισσότερα πράγματα από την κοπέλα, που κράταγε μόλις ένα κρουασάν  και στη συνέχεια τη βοήθησε και να γεμίσει τις σακούλες της, χωρίς η κυρία να της το ζητήσει...η ευχή που της έδωσε η γιαγιά όμως, πλάτυνε κι  άλλο το χαμόγελο της κοπελιάς, όπως και τα χαμόγελα κάποιων από τους υπολοίπους που παρακολουθήσαμε το περιστατικό.  
...ή για παράδειγμα χθες, στη Ρόδο, που οι κάτοικοι, "άνθρωποι με φιλότιμο" χαρακτηρίστηκαν, που έπεσαν στη θάλασσα με τα ρούχα τους, για να σώσουν τους λαθρομετανάστες - ναυαγούς,... που μάζεψαν εν ριπή οφθαλμού τα πρώτα  είδη ανάγκης για τους ανθρώπους αυτούς,οι οποίοι έχουν στη κυριολεξία μαρτυρήσει..... αλλά αυτό  είναι από μόνο του ένα άλλο πολύ μεγάλο κοινωνικό θέμα.



Τρίτη, 14 Απριλίου 2015

Χριστός Ανέστη!!!!!!

Σε όλους τους bloggers φίλους, αλλά και σε όλο το κόσμο, τις καλύτερες ευχές για μια καλύτερη ζωή, γεμάτη από το φως της Ανάστασης του Κυρίου.


Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015

Πασχαλινά αυγά με decoupage.

Καλό υπόλοιπο στη μέρα σας.
Χθες μόλις βρήκα λίγο χρόνο για να φτιάξω μερικά αυγά διακοσμημένα ιδιαίτερα.
Πήρα τα ακρυλικά μου, επέλεξα χρώματα της Άνοιξης (που δε λέει να έρθει - μας παίζει κρυφτούλι) έκανα χαρτοκοπτική εκτυπώσεων δικών μου(με ανοιξιάτικο θέμα), τη κόλλα μου, τα πινέλα μου, σπρέι σε ασημί χρώμα και ιδού τα αποτελέσματα.
Εμένα μου αρέσουν πολύ και μου άνοιξαν την όρεξη για να φτιάξω κι άλλα διαφορετικά αυγά.
Μεγάλη Τετάρτη σήμερα και μέχρι και αύριο, πρώτα ο Θεός, προλαβαίνω  να κάνω αρκετά ακόμα, σε άλλα χρώματα και σχέδια, πάντα όμως ανοιξιάτικα, σε πείσμα του καιρού που δε λέει να φτιάξει.



Μελισσούλες, τριαντάφυλλα,αρκουδάκια, κουνελάκια και μπόλικες πεταλούδες.
Λατρεύω τον συνδυασμό του παλ πράσινου(πως ακριβώς το πέτυχα?) με το ασημί
..και ναι!οι πεταλούδες μου μοιάζουν έτοιμες να πετάξουν!
Ελπίζω να σας αρέσουν!Πολλά φιλιά σε όλους σας!